یک جمله پر کاربرد:اگر بگویم به ضررم تمام میشود

اکثر مردم باور دارند که به کار برنده این جمله واقعیت مهمی در ذهن دارد که با توجه به عوامل نگهدارنده ی بیرون اگر بگوید دارش میزنند.

این طرز فکر که آنچه در ذهن دارد واقعیت است همیشه درست نیست .

چون اولا آنچه که گوینده در ذهن دارد همیشه واقعیت نیست ، برداشتهایی سطحی  است ، برای سطحی دلیل دارم و دلیلم این است که او در رابطه با موضوعی که در تخصصش نیست چیزی به ذهنش رسیده و یا از جایی شنیده ، و فقط به خاطر اینکه به نظرش با عقایدش سازگار است آن را قبول می کند.و چون در تخصصش نیست و نمی تواند به درستی آنرا توضیح دهید و میگوید : اگر بگویم به ضررم تمام میشود. و واقعا هم به ضررش تمام میشود ، چون هر کس باید در رابطه باید تخصص خود سخن بگوید.

پس به نتیجه می رسیم آنچه در ذهن داشته واقعیت مهم نبوده بلکه فقط یک برداشت سطحی بوده است.

دوما فرض کنیم سخنش تا حدی در رابطه با تخصصش باشد ولی با توجه به عوامل نگهدارنده ی بیرون ترس از گفتن دارد.

در اینجا دو حالت داریم : 1- تخصصش مربوط به فرهنگ های دیگر است مثلا با عقاید کفار سازگار است که در اینجا حق با عوامل نگهدارنده است و گفتنش به ضررش تمام میشود

2-تخصصش مربوط به فرهنگ خودش است ولی موضوعی که در ذهن دارد ابعادی دارد که فقط از یک بعد به تخصصش مربوط میشود و در مورد ابعاد دیگرش باید متخصصان دیگر نظر دهند مثل مملکت داری که نیاز به چندین متخصص دارد در اینجا حق با عوامل نگهدارنده است و گفتنش به ضررش تمام میشود.

و در اینجا هم آنچه در ذهن داشته واقعیت مهم نبوده .

و مهمترین حالت حالتی است که

 که  موضوعی که در ذهن دارد فقط مربوط به تخصص خود اوست که در اینجا متخصصان هم رشته ای اش باید در مورد درست بودنش قضاوت کنند.

پ.ن:حالت اولی که نوشتم  و حالت دوم مورد 1 و 2 در مملکت ما بسیار بیشتر از آخرین حالت است که همین موجب میشود که من و امثال من نسبت که آخرین حالت بی توجه باشیم که اگر همه یاد بگیرند فقط در مورد تخصص خود سخن بگویند مشکل حل میشود.

سوره اسرا آیه 36

و چیزى را که بدان علم و آگاهی ندارى پیروی مکن زیرا گوش و چشم و قلب همه مسئولند ( مورد پرسش واقع خواهند شد)

امام على علیه‏السلام:

«عِلمُ المُنافِقِ فی لِسانِهِ وَعِلمُ المُؤمِنِ فی عَمَلِهِ»

دانش منافق در زبان او و دانش مؤمن در کردار اوست.

غررالحکم، ح6288

/ 0 نظر / 8 بازدید