در مورد دوستان با دوستان خدا و دشمنان با دشمنان خدا

تا آنجا که من دیدم اکثر کسانی که  دوستان خدا را دوست دارند(مثل علمای دین) و کسانی که با دشمنان خدا دشمند (حتی اگر واجب هم نبود) افرادی هستند که خودشان نیز دوست خدا هستند ، یعنی برایشان حرام و حلال دین که دستورات خدا است مهم است و به آن عمل می کنند و یا ممکن است به آن عمل نکنند ولی به آن اعتقاد کامل داشته باشند.

و اکثر کسانی که دشمنان خدا را(مثل دولتمردان آمریکا و یا مثل بعضی از افراد در  رژیم سابق (پهلوی) )را دوست دارند کسانی هستند که به دین و یا بخشی از آن اعتقادی ندارند.

مثلا کسی رادیدم که از حجاب خوشش نمی آمد و عاشق رژیم سابق پهلوی بود.

و اکثر کسانی که یکی از دشمنان خدا را دوست دارند ، کم کم علاقه دیگر دشمنان خدا هم در دلشان می افتد و کار آنها را توجیه می کنند.مثلا برخی که رژیم پهلوی را دوست داشتند کم کم به آمریکا هم علاقه مند شدند و کارهایش را توجیه می کردند.

و اکثر  کسانی از دوست خدا متنفرند (و به نظر خود او را دشمن خدا می پندارند) کم کم اعمال دین را هم ترک می کنند ( مثلا کسی را دیدم که نماز می خواند ولی از آیت الله بهجت (ره) خوشش نمی آمد ، الان آن فرد یک رکعت نماز هم نمی خواند.) که ممکن است به دلیل تنفر از دوست خدا به این پستی رسیده باشند ، مثلا چون از او خوشش نمی آید و می بیند که او نماز می خواند ، از نماز خواندن هم بدش آمد.

که این هم نوعی حماقت است مگر نماز را برای خدا نمی خواندی و برای فلانی می خواندی که الان چون از فلانی خوشت نمی آید نماز را ترک کردی

پ ن : من حکم قطعی در مورد همه ندادم و از کلمه ی اکثرا استفاده کردم یعنی ممکن است استثنا هم داشته باشد.

/ 0 نظر / 9 بازدید